So this is how it should be. To be frank to everyone, tao lang ako, kapag nasaktan naghahanap ng masasandalan. I might be strong on the outside look, but certainly there’s one person who made me weak and carried me through the “moving on” days i had. Sa totoo lang, it didn’t took me a month to move on. Im sorry, but i think he is a magical person which doesn’t creates fantasies, and a mature person whom i really looking for. Siguro nakayanan niyang ibigay yung mga bagay na gusto. Pero higit sa lahat, nagkaroon siya ng kusa sa mga gusto kong mangyari, he even helped my mom get me out of the hospital.

Siguro, kung nababasa ito ng past ko, IM REALLY SORRY. Hindi mo ako masisisi, pasensya na talaga, kahit anong sorry ko siguro hindi mo pa rin ako maiintindihan, ayaw na kitang guluhin, dahil ikaw na mismo ang nagsabi na hindi ka pa move on. Im sorry, but i can’t help you about that. I must give you the right to be alone, siguro yun na ang matutulong ko sayo. Hindi na kita rereplyan, and i would not make any conversation with someone we both know or closed to, para hindi na magkaroon ng issue about us.

Im happy with where i am now. Mahirap, OO. Kasi may mga bagay akong di ko pa matanggap. Maraming umiikot sa ulo ko ngayon, about sa sitwasyon na ito.

DOUBT, AFRAID, INSECURITY at TRUST.

Doubt.

 -hindi ko alm bakit ganyan yung naiisip ko, hindi siguro ako makapaniwala kung bakit ako, bakit siya, bakit kame. Bakit GANITO, medyo nahihirapan ako, pero kaya ko pa namang tiisin yung ganito. Iniisip ko na lang, kung di ko aalagaan ang meron ako ngayon. Wala na talaga siguro. Biro ko nga sa sarili ko, kapag nangyari yun, magmamadre na lang ako, o kaya mag tteacher na lang ako. ehehe

Afraid.

- takot ako, nahihiya ako. Sa mga parent niya, sa mga kapatid at pinsan niya. Pero sa totoo lang masaya ako kapag nakakabonding ko sila. Medyo ilang lang ako minsan, haay. Kung pwede lang talaga ang lahat.

Insecurity.

 - Sa kanyang past na hindi ko maintindihan kung bakit ganon. Na kahit ilang beses niyang sabihin na wala na yun, wala na yun. Siguro naiisip ko lang na matagal din yung 4 years na yun, ay baka nga 5 years pa. Nakasama at nakapag pagaanan ng loob niya ung pamilya niya. Mahirap maging bago, mahirap kapag may nakikita kang nasa ahead mo. Ang gaga ko lang talaga siguro.

Trust.

 -  Hindi naman sa wala akong tiwala sa kanya, pero if ever na bumalik man siya at pumayag siya sa kagustuhan ng past niya. Wala na siguro akong magagawa nun, kagustuhan niya yun at wala na akong maangal pa. Kahit sabihin niyang di siya papayag kahit anung mangyari, pero hinahanda ko na yung sarili ko. Para sa huli hindi ako masyadong basang sisiw sa kakaiyak.